هواللطیف

*****************************

کوير،

مظهر خشونت روز و لطافت شب

«كوير، در نگاه اول، تجلی خشونت، خشكی، بی آبی و پژمردگی است. پهنه گسترده ای كه ريگزارهای بی‌حدّ و مرز آن، زندگی را در كام خود فرو می برد. از آسمان كوير، باران آفتاب می بارد و از متن آن طوفانهای سهمگين شن بر می خيزد. اما از ديگر نگاه، كوير مظهر زندگی، تلاش، صبوری و سازندگی است؛ كه نوميدی در دل دريايی مردان و زنانش غرق و هضم می شود و از ناممكن ها امكان شگفت انگيز زندگی پويا بر می خيزد. مبارزه آرام با طبيعت سخت و خشن و ناآرام، مردان و زنان كويری را چنان پرورده، كه لحظه‌ای از زندگيشان تهی از آفرينندگی و اميدآفرينی نيست. روز كوير سوزان است؛ از آتش آفتاب در تابستان و سرمای استخوان سوز در زمستان. روز بی سايه و آتش زای كوير امّا، شبی را در پی دارد كه همه لطافتها و زيباييها را درخود جای داده است. وقتی شب، حجاب خورشيد از چهره بر می دارد، آسمان را در همسايگی خود می بينی! چه می گويم؟ در شب كوير، زمين و آسمان يكی می شوند. آسمان به زلالی و شفافی دريای آب شيرين است كه فقط در وهم تو وجود دارد و ستارگان به تو نزديكند، آنقدر كه با دستانت می توانی آنها را صيد كنی. شب كوير با زبان ستاره با تو شاعرانه ترين گفتگوها را دارد و چنان جانت را از اميد و زيبايي پر می كند كه سختی و سوز روز كوير نيز راحت و دلپذير می شود.
می جنبی، می كاوی و از ژرفای دهها و صدها متر زمين، آب زندگی را برمی‌آوری و در رشته ای به درازای دهها كيلومتر در زير زمين آنرا جاری می سازی و به لب تشنه كوير می رسانی. به همين دليل است كه نام كاريز و قنات در گوش جان تو آهنگ زندگی و شعر دارد. مرد و زن كوير، هنگامی كه گونه آفتاب سوخته خود را در معرض نوازش خنكای نسيم شامگاهی قرار می دهند، به آسمان می نگرند، ستاره می چينند و شعر می سرايند؛ زندگی را باهمه جلال و جمال خود تكرار می كنند. دل انسان كويری آسمانی است و به همين جهت به خدا نزديكتر است. ايمان ناب را نه عبوس و ظاهربين، كه ژرف و عرفانی، در متن جان خود جا داده است. كوير صبور است و بی ادّعا، اميدوار و پرتلاش؛ همه شبهايش شب قدر است و همه روزهايش سرشار از تلاش و ناآرامی در جستجوی آرامش پايدار.»

و ... نخستين پايگاه اطلاعات جامع شهرستان طبس

با آرزوي رشد و توسعه همه جانبه شهر عزيزمان - سجادي